'De Joodse Oorlog' (ca. 75 AD) is het ooggetuigenverslag van de joodse opstand tegen de Romeinen in de eerste eeuw na Christus. Het beschrijft vooral de Joodse opstand tegen de Romeinse bezetting in de periode 66 - 70 AD (de Eerste Joodse Oorlog) die resulteerde in de vernietiging van Jeruzalem in 70 AD. Josephus was eerst commandant van de opstandelingen in Galilea en raakte later in Romeinse krijgsgevangenschap. Hij voorspelde dat Vespasianus keizer van het Romeinse rijk zou worden. Toen die voorspelling uitkwam, werd hij de gunsteling van de nieuwe keizer en besloot hij de voor zijn volk zo dramatisch verlopen opstand te boek te stellen.

'Uit mijn leven' (ca. 94-99 AD) is de vroegste complete autobiografie die intact bewaard is gebleven uit de oudheid. Het grootste deel van het werk concentreert zich op de activiteiten van Josephus als generaal in Galilea, waar Jezus van Nazareth predikte, rond het midden van de jaren 60 na Christus tijdens de eerste Joodse opstand tegen Rome. Hij bespreekt de demografie van de inwoners van Galilea, de economie, culturele patronen en het bestuur.

'De Joodse Oorlog & Uit mijn leven' is vertaald door Fik Meijer en M.A. Wes. Zij vertaalden van Flavius Josephus ook 'De oude geschiedenis van de Joden'. Deze vertaling is gebaseerd op de oorspronkelijke Griekse tekst (editio maior van Niese-Destinon, Berlin 1894) en de Josephus-editie van J.Thackeray (Loeb Classical Library, London 1976).

Titus Flavius Josephus (37-100 AD) was een Romeins-Joodse geschiedschrijver en hagiograaf van priesterlijke en koninklijke afkomst. De werken van Josephus zijn, naast de Bijbel, de belangrijkste bron voor de geschiedenis en oudheid van het oude Israël, en bieden een onafhankelijk, buitenbijbels verslag van figuren als Pontius Pilatus, Herodes de Grote, Johannes de Doper, Jakobus, de broer van Jezus, en Jezus van Nazareth.