Os poemas de Exuvia e saliva colocan unha ollada de microscopio sobre o contexto rural, fixada no detalle a nas estruturas internas, que foxe de idealizacións para formular preguntas abertas e procurar unha comprensión íntima da experiencia vital nesa realidade. O libro xorde como unha ampliación de Coleópteros, que foi medrando como o fai o pan cando leveda. Os temas que xa aparecían na obra anterior (a linguaxe e o silencio, os rituais e o alimento, a natureza, a idea de pertenza…) desenvólvese en profundidade arredor de tres capítulos que se suman a “Coleópteros”:

–“pronunciar”, centrado na linguaxe e na obsesión por traducir a falta de palabras e os xestos, como se o silencio crease unha lingua de seu, onde existen outros códigos polos que transcorre a comunicación.  Os poemas exploran como se configuran os afectos, os coidados e a transmisión de coñecemento a través desa (non)linguaxe.

–“o doméstico”: xira arredor da familia e do lugar que habita, mais faino centrándose na súa relación coa natureza e co alimento, que vén marcada por constantes tensións (entre o sacrificio e o goce, a violencia e os coidados, a necesidade e a abundancia, o coñecemento e a ausencia de respostas…). Trátase, ademais, dunha realidade que se esvaece ante un eu poético obsesionado por contalo.

–“o salvaxe”: finalmente, preséntase un ecosistema fascinante que existe alleo ao ser humano, mais que tamén pode funcionar como metáfora do que vive en nós pero queda fóra do domesticado, dos patróns establecidos. Unha mirada sobre a crueza e a vulnerabilidade, a beleza e a dor.

Lorena Souto (O Páramo, 1983) o seu primeiro libro titulábase Fase de trema (Espiral maior, 2012) e foi galardoado co Premio Xosé María Pérez Parallé para voces inéditas. Coa colección de poemas Coleópteros (Chan da pólvora, 2018) recibiu o Premio Manuel Leiras Pulpeiro. A súa obra recóllese en publicacións colectivas e antoloxías como 150 Cantares para Rosalía de Castro (Consello da Cultura, 2015), Onda poética (Positivas, 2018), Así fala Penélope (Unha antoloxía de xénero) (Chan da pólvora, 2022) ou a editada en finés Villielämää (Parkko, 2022). En 2025 está prevista a publicación de Baixo as ás protectoras de Inanna, que recolle o seu traballo de tradución froito do X Obradoiro internacional de tradución poética en San Simón “Con barqueira e remador”, levado a cabo en 2022. Alén disto, formou parte do consello de redacción da revista literaria Dorna (2007-2014), do obradoiro de escrita creativa Tecedeiras e do grupo poético-musical Aderyn, que en 2019 lanzou o álbum Fractura. É licenciada en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela e realizou a súa tese de doutoramento na Universidade de Bangor (País de Gales), onde tamén traballou como lectora de galego e de castelán. Relacionado co seu labor investigador publicou o ensaio Ainda invisíbeis? Narradoras e margens na literatura galega contemporânea (Através, 2022). Actualmente traballa como profesora de galego na Escola Oficial de Idiomas.

____

Editorial: Chan da Polvora 12-2025
Idioma: Galego